Ang Kolkwitzia amabilis, na ipinangalan sa botanist na si Propesor Richard Kolkwitz, ay isang palumpong na nalalagas ang dahon at magandang puno na namumulaklak. Inuuri ng mga botanista ang kahanga-hangang halaman na ito bilang miyembro ng pamilyang honeysuckle, at pinapangarap ng mga hardinero na itanim ang kamangha-manghang halamang Tsino na ito sa kanilang mga hardin. Ang Gitnang Tsina ang natural na tirahan ng halamang ito. Aktibong ginagamit ng mga taga-disenyo ng landscape sa maraming bansang may katamtamang temperatura ang mga pandekorasyon na katangian ng halamang ito upang mapaganda ang kanilang mga hardin.
Nilalaman
- 1 Paglalarawan ng Kolkwitzia
- 2 Mga uri ng Kolkwitzia
- 3 Pagtatanim ng Kolkwitzia sa bukas na lupa
- 4 Pangangalaga sa Kolkwitzia sa Hardin
- 5 Pagpaparami ng Kolkwitzia
- 6 Mga sakit at peste
- 7 Ang Top.tomathouse.com ay nagbibigay ng impormasyon tungkol sa mga detalye ng pagtatanim ng Kolkwitzia sa rehiyon ng Moscow.
Paglalarawan ng Kolkwitzia
Sa natural nitong tirahan, ang Kolkwitzia ay lumalaki nang hanggang tatlong metro ang taas, ngunit sa bahaging Europeo ng Russia, hindi ito lalampas sa dalawang metro. Ito ay inuri bilang isang palumpong. Ang mga sanga ay lumalaki nang malaki at siksik na nakalaylay na mga buhok. Ang balat ng mga lumang puno ay mapula-pula-kayumanggi at natatanggal na parang balat ng honeysuckle. Ang matingkad na berde, hugis-itlog na mga dahon (magkatapat ang pares, 3.5-8 cm ang haba) ay nagiging dilaw sa taglagas.
Namumulaklak ito nang sagana, natatakpan ang buong palumpong ng isang hugis-bolang bola na may mga bulaklak na hugis-kampanilya na kulay rosas, limang talulot, at may limang talulot. Ang mga usbong ay lubhang kaakit-akit at nakakakuha ng atensyon. Dahil sa ganitong kalaking pamumulaklak, maging ang mga dahon ay imposibleng makita, at ang philharmonic na ito ay nagpapatuloy sa buong tagsibol at hanggang sa tag-araw.
Mga uri ng Kolkwitzia
Sa sonang Ruso, dalawang uri lamang ang kilala:
- Rosea;
- Rosas na Ulap.
Ang Rosea ang pinakasikat na uri sa mga hardinero. Ang mga tangkay ng bulaklak ay matingkad na kulay rosas kapag unang namumulaklak, ngunit habang sila ay hinog, ang mga bulaklak ay nagiging puti. Ang mga ito ay kahanga-hanga sa mga komposisyon na may mga palumpong ng matingkad na berdeng dahon. Sa taglagas, ang mga dahon ay nagiging matingkad na kulay kahel. Ang lalamunan ng bulaklak ay may guhit na kulay kahel-dilaw. Ang palumpong na ito ay nangangailangan ng maingat na pangangalaga at paghubog ng korona.
Ang Pink Cloud (Pink-Ckoyd) ay literal na isinasalin bilang mga kulay rosas na ulap. Kapag itinanim sa mainit na timog na klima, lumalaki ito nang hanggang 1.5 metro sa taas at diyametro sa mga temperate zone. Isa sa mga pinakakaraniwang uri sa Russia, ang Pink Clouds ay lumalaban sa tagtuyot at hamog na nagyelo. Mahusay ang sanga ng mga usbong at madaling hubugin.
Hindi gaanong malaki ang pagkakaiba ng mga halaman sa mga katangian ng bawat uri. Pangunahin silang nagkakaiba sa yaman ng kanilang paleta ng kulay at laki ng talulot. Sa unang kalahati ng Hunyo, kapag ang lahat ng iba pang mga ornamental shrub ay tumigil na sa pamumulaklak, ang halamang ito ay patuloy na naglalabas ng bango at pamumulaklak.
Pagtatanim ng Kolkwitzia sa bukas na lupa
Kapag pumipili ng lokasyon para sa pagtatanim sa lupa, mahalagang tandaan na mahilig ang halaman sa liwanag, bagama't kaya nitong tiisin ang ilang lilim. Ang matabang lupa na may katamtamang halumigmig ang kailangan ng Kolkwitzia para sa paglaki at pag-unlad. Ang lugar kung saan tutubo ang palumpong ay dapat protektado mula sa malamig na hangin. Bagama't kayang tiisin ng halaman ang temperaturang hanggang -30°C, ang napakalamig na taglamig ay minsan ay maaaring makapinsala sa mga batang usbong.
Ang pagtatanim sa bukas na lupa ay dapat gawin sa tagsibol sa lupang mainit, pagkatapos mawala ang banta ng hamog na nagyelo. Kung ang lugar ay nakalantad sa tubig nang matagal sa panahon ng tagsibol, ito ay talagang hindi angkop para sa halaman na ito.
Pinakamainam na ihanda ang butas ng pagtatanim mga 14 na araw bago magtanim sa labas, upang ang lupa ay siksik at tumigas. Ang butas ay dapat na hindi bababa sa 40 cm ang lalim at 50 hanggang 60 cm ang lapad. Ihanda ang pinaghalong lupa tulad ng sumusunod: buhangin, damuhan, at humus sa proporsyon na 1:2:2. Punuin ang butas ng pinaghalong mabuti, at pagkatapos ng 14 na araw, magdagdag ng 80-130 g ng complex fertilizer o kalahating balde ng abo sa lupa, at itanim ang punla.
Ang edad ng palumpong ay dapat isa o dalawang taong gulang para sa matagumpay na pagtatanim. Diligan agad pagkatapos itanim at takpan ng mulch, mas mabuti kung pinagkataman ng niyog.
Ang bush ay maaaring mamulaklak sa unang pagkakataon sa ikalawang taon pagkatapos itanim sa bukas na lupa.
Pangangalaga sa Kolkwitzia sa Hardin
Ang matagumpay na paglaki at pamumulaklak ay nakasalalay sa wastong pangangalaga. Mahalagang panatilihin ang kahalumigmigan ng lupa sa paligid ng puno, at diligan lamang ng maligamgam na tubig.
Para sa maayos na paglaki at pag-unlad, kailangang pakainin ang halaman. Maaari itong gawin gamit ang mga sariwang pataba sa proporsyon na 1:10, o sa unang bahagi ng tag-araw, magdagdag ng dobleng superphosphate sa rate na 30-50 g bawat 10 litro ng tubig bawat halaman.
Kapag natapos na ang pamumulaklak, itigil ang pag-abono sa Kolkwitzia upang maiwasan ang pagtubo ng mga bagong usbong, dahil wala na silang oras para maging ganap na hinog. Sa oras na ito, magsagawa ng formative pruning. Mahalaga ang pagpuputol sa palumpong pagkatapos na ganap na mahinog ang prutas, upang maalis ang lahat ng bagong usbong.
Sa unang bahagi ng tagsibol, magsagawa ng sanitary pruning, inaalis ang lahat ng sanga at tangkay na nasira ng hamog na nagyelo at mga peste. Kung kailangang itanim muli ang palumpong, ang mga rate ng kaligtasan ay pinakamataas sa panahong ito. Sa taglagas, upang ihanda ang palumpong para sa taglamig, lagyan muli ito ng mulch nang lubusan at takpan ng mga sanga ng pino upang protektahan ito mula sa mga daga.
Pagpaparami ng Kolkwitzia
Ang halaman ay pinalaganap tulad ng sumusunod:
- Paraan ng pagpaparami (mga buto);
- Pagpapalaganap ng halaman (pagpapatong-patong, paggupit, paghahati ng bush).
Pamamaraang panggeneratibo
Mahaba ang proseso at hindi laging matagumpay. Mahina ang pagtubo ng binhi, nahahadlangan ng matigas na patong ng binhi na may matitigas na nakausli. Upang masira ito, kuskusin nang mabuti ang mga buto gamit ang buhangin o ibabad ang mga ito sa purong sulfuric acid sa loob ng ilang minuto. Upang mapabuti ang pagtubo, dapat itong ilagay sa repridyeretor sa isang istante kung saan iniimbak ang mga gulay sa loob ng tatlong buwan. Pagkatapos ng panahong ito, sa Abril, itatanim ang mga ito sa mahahabang lalagyan na may maayos na substrate: pit, buhangin, damuhan, o humus. Ang mga buto ay hindi masyadong malaki at hindi inirerekomenda para sa malalim na pagtatanim. Ang temperaturang 20–22°C ay mainam para sa pagtubo. Ang paso ng Kolkwitzia ay dinidiligan nang sagana, tinatakpan ng plastik na pambalot, at pinapanatiling mainit. Sa loob ng bahay, ito ay lalago hanggang sa susunod na tagsibol.
Pagpaparami sa pamamagitan ng pagpapatong-patong
Ang pinakaepektibo at maaasahang paraan. Matapos piliin ang nais na usbong, ibaluktot ito sa hinukay na hukay, gumawa ng maliit na hiwa, lagyan ng Kornevin upang pasiglahin ang paglaki ng ugat, at takpan ng lupa. Pagkatapos mag-ugat, ilipat ito sa mga inihandang butas sa susunod na tagsibol.
Mga pinagputulan
Ang pagpaparami ay ginagawa sa tagsibol at taglagas. Gayunpaman, ang paraan ng taglagas ay karaniwang mas mataas ang kalidad. Ang mga piling pinagputulan ay pinuputol at binabalot sa plastik, pagkatapos ay iniimbak sa silong hanggang tagsibol, o binabalutan ng Kornevin at itinatanim sa greenhouse o sa mga paso para sa pagtubo sa loob ng bahay. Pagkatapos ng dalawang taon, maaari na itong itanim sa labas. Ang mga pinagputulan na nakabalot sa isang plastic bag ay maaari ding iimbak sa refrigerator sa istante ng gulay hanggang sa pagtubo.
Paghahati ng palumpong
Maaari mong gamitin ang paghahati bilang paraan ng pagpaparami sa pamamagitan ng muling pagtatanim ng buong punla. Ang palumpong ay inaalis sa lupa at sinusuri, tinatanggal ang anumang nabulok na ugat. Pagkatapos ay hinahati ito sa mga seksyon, tinitiyak na ang bawat seksyon ay may matibay na ugat at mahusay na nabubuong tangkay. Ang mga hiwa ay dapat na takpan ng uling upang maiwasan ang pagpasok ng mga mikrobyo at pagkabulok ng ugat. Ang mga inihandang palumpong ay itinatanim sa mga kanal o butas.
Sa mga unang ilang taon pagkatapos itanim, habang ang mga halaman ay bata pa at ang kanilang mga sanga ay hindi pa ganap na hinog, ang balat ng kahoy ay madaling kapitan ng mga mapaminsalang epekto ng hamog na nagyelo. Mahalagang takpan ang mga puno para sa taglamig ng spunbond o lutrasil.
Mga sakit at peste
Ang Kolkwitzia ay medyo lumalaban sa iba't ibang peste. Gayunpaman, maaari itong madaling kapitan ng pag-atake sa mainit na panahon.
Ang mga aphid na may honeysuckle ay maaaring magdulot ng malaking pinsala sa mga halaman, na nagiging sanhi ng pagkatuyo at pagkalagas ng mga batang dahon at usbong. Kung matutukoy ang mga pesteng ito, dapat agad itong kontrolin gamit ang mga produktong tulad ng Aktara, Actellik, o Fufanon. Ang pag-ispray ay dapat ulitin nang dalawa o tatlong beses, na may pagitan na pitong araw. Dahil ang unang paggamot ay pumapatay sa mga nasa hustong gulang na insekto ngunit hindi naman napipinsala ang mga itlog, ang mga kasunod na paggamot ay papatay din sa kanila.
Gayunpaman, hindi lamang ang mga aphid, kundi pati na rin ang uod na kumakain ng berry at leaf-eating beetle ay maaaring makapinsala sa pandekorasyon na hitsura ng halaman.
Kung maliit lamang ang peste, maaari itong alisin gamit ang kamay. Kung malala ang pinsala, i-spray gamit ang Biotkin, Gerold, o anumang iba pang epektibong produkto. Ang mga insektong may kaliskis ang maaaring magdulot ng pinakamalaking pinsala, dahil maaari nilang tuluyang sirain ang palumpong.
Ang mga virus at fungi ay maaaring magdulot ng hindi na maibabalik na pinsala sa Kolkwitzia. Kung ang sakit ay bacterial, hindi magagamot ang halaman. Ito ay hinuhukay at sinusunog.
Kung ang mga ito ay mga mikroskopikong fungi lamang na nakakasira sa mga dahon at lumilitaw bilang iba't ibang mga batik na nalalagas mula sa mga sanga, kung gayon ang kondisyong ito—ang chlorosis—ay magagamot. Matagumpay na matutugunan ng Fosporin at copper sulfate ang problemang ito.
Ang Top.tomathouse.com ay nagbibigay ng impormasyon tungkol sa mga detalye ng pagtatanim ng Kolkwitzia sa rehiyon ng Moscow.
Ang mga punla ng Kolkwitzia ay nabubuhay din sa katamtamang klima ng rehiyon ng Moscow. Ang lupa ay tiyak na gumaganap ng mahalagang papel sa paglaki ng palumpong. Ang maluwag at masustansyang lupa ang susi sa masiglang paglaki at pagbuo ng tangkay ng bulaklak. Sa mga panahon ng tagtuyot, binabasa ang lupa, at upang mapanatili ang kahalumigmigan, isang makapal na patong ng mulch ang inilalagay—mas mainam kung pit at compost, na nilagyan ng balat ng pino sa ibabaw.
Pagkatapos diligan, ang balat ng kahoy ay mababad sa kahalumigmigan, at kung magkaroon ng tagtuyot, mapipigilan nito ang pagkatuyo ng mga ugat. Sa rehiyon ng Moscow, mahalagang protektahan ang palumpong mula sa matinding hamog na nagyelo upang sa panahon ng malamig at walang niyebe na taglamig, ang halaman ay masilungan hangga't maaari, direktang dumadampi sa mga batang punla. Mahalagang takpan hindi lamang ang korona kundi pati na rin ang sistema ng ugat, na lalong mahalaga sa panahon ng walang niyebe na taglamig.
Ang Kolkwitzia amabilis ay isang kaluguran sa maaliwalas at mala-rosas na kagandahan nito. Sa wastong pangangalaga, pagkatapos ng 6-7 taon, ito ay bubuo ng isang maganda at luntiang puno na may kumakalat at pabilog na mga sanga.
Sa pamamagitan ng pagtatanim ng magandang palumpong na ito sa iyong bahay sa bansa, maaasahan mo ang marangyang pamumulaklak at aroma ng tag-init na may maliwanag na kulay na mga dahon ng taglagas sa iyong dacha.



