Ang ilan ay tinatawag itong halamang ficus o begonia, habang ang iba naman ay tinatawag itong cactus. Ang Euphorbia ay isang succulent, isang halaman na nag-iimbak ng isang tiyak na dami ng kahalumigmigan sa sarili nitong mga photosynthetic tissue: ang mga dahon at tangkay nito.
Isang natatanging katangian ng garden spurge, o euphorbia ayon sa siyentipikong pagkakakilala rito, ay ang mala-gatas at parang-gatas na katas na lumalabas kapag nabasag ang mga dahon. Ito ay medyo kinakaing unti-unti at, sa malalaking dosis, ay nagdudulot ng nakalalasong banta sa mga tao at hayop. Gayunpaman, ang perennial euphorbia ay isang sikat na halaman sa hardin, na pinahahalagahan dahil sa walang kapantay na kagandahan at kadalian ng paglilinang at pangangalaga.
Ang mga nagtatagpong katangian ng Euphorbia (kapag ang mga halamang kabilang sa iisang biyolohikal na grupo ng mga succulents ay hindi magkamag-anak sa iisang uri ng pinagmulan) sa kabila ng ilang distansya, ay may karaniwang pagkakatulad sa istruktura ng cacti. Kaya, ang African Euphorbia at ang American cactus ay halos magkapareho.
Mga uri ng spurge sa hardin
Ang mga euphorbia sa hardin ay may iba't ibang anyo: ang ilan ay may mga kaliskis ng usbong, ang ilan ay may mga tinik, ang ilan ay may mga usbong ng bulaklak, at ang ilan ay may matigas at mataba na tangkay. Maaari silang magkaroon ng makinis, may gilid, o may tadyang na mga tangkay at dahon.

Ang pinakasikat at minamahal sa mga hardinero ay mga milkweed:
Mayroong maraming uri at uri ng garden spurge, at sa kabila ng lahat ng kanilang karilagan, nang walang wastong pangangalaga, ang kagandahan ng halaman ay kumukupas at nawawala ang orihinal nitong kadakilaan at anyo.
Pag-aalaga sa spurge sa hardin
Ang garden spurge ay kayang tiisin ang mga tuyong panahon ng tag-init at nangangailangan lamang ng katamtamang pagdidilig sa mainit at tuyong tag-init. Gayunpaman, ang labis na pagdidilig ay kontraindikado, dahil negatibong nakakaapekto ito sa suplay ng oxygen sa sistema ng ugat, na nagiging sanhi ng pagkabulok at pagkamatay nito. Sa kasong ito, hindi maililigtas ang halaman.
Ang Euphorbia ay dapat lagyan ng pataba nang ilang beses bawat panahon gamit ang mga kumplikadong mineral na pataba. Ang pinakamalaking pangangailangan para sa pagpapakain ay nangyayari sa panahon ng aktibong paglago ng halaman. Sa panahong ito, ang inirerekomendang dalas ng pagpapakain ay minsan bawat labing-apat na araw. Ang nabulok na compost o abo ng kahoy ay maaaring gamitin bilang organikong pataba, sa pamamagitan ng paglalagay ng mulch sa mga ito sa basang lupa.
Iwasan ang mga mineral fertilizer na mataas sa nitroheno, dahil ito ay magiging sanhi ng paghinto ng pamumulaklak ng mga halaman, pagiging mahina laban sa mga sakit na fungal, at kasunod nito ay mahihirapan silang makaligtas sa malamig na panahon.
Ang pangangalaga sa taglagas para sa spurge ng hardin ay nagsasangkot ng pag-mulch nito gamit ang pit o kahoy na sup.
Pagpaparami ng milkweed
Ang pagpaparami ng euphorbia sa hardin ay nangyayari sa tatlong posibleng paraan.
Mga buto
Maghanda ng pinaghalong buhangin at lupa sa isang paso, basain ito, at itanim ang buto sa lalim na 1.5 cm. Para mas mabilis na tumubo, panatilihin ang temperatura na 18…19°C. Dapat simulan ang pagbunot kapag lumitaw ang mga unang usbong na 1 cm ang lalim.
Paghahati ng palumpong
Posible ang pagpaparami ng palumpong kung mayroon ka nang milkweed na tumutubo sa iyong hardin. Kapag nagsimulang mabuo ang lupa (Abril-Mayo), maingat na hukayin ang halaman at hatiin ito sa maliliit na palumpong. Siguraduhing ang bawat palumpong ay may kahit dalawa o tatlong usbong kapag hinati. Pagkatapos ay itanim ang mga ito sa mga lugar na inihanda na sa hardin.
mga pinagputulan
Ang pagpaparami at pagtatanim ng milkweed mula sa mga pinagputulan ay dapat gawin sa unang bahagi ng Hunyo. Pumili ng malulusog na batang usbong at putulin ang mga ito nang pahilis gamit ang isang matalim na kutsilyo. Banlawan ang anumang mala-gatas na katas gamit ang maligamgam na pinakuluang tubig, at budburan ang mga sariwang hiwa (kapwa sa pinagputulan at sa usbong ng magulang) ng pinong dinurog na activated charcoal powder. Iwanan ang mga inihandang pinagputulan sa isang mainit na lugar sa loob ng ilang araw upang matuyo, pagkatapos ay itanim ang mga ito para sa pag-uugat.
Mga sakit at peste
Ang Euphorbia ay medyo lumalaban sa mga pathogen at iba't ibang peste ng insekto. Ang maasim at mala-gatas na katas nito ay nakakatulong dito. Gayunpaman, ang hindi wastong pangangalaga ay maaaring magdulot ng hindi na maibabalik na pinsala.
Sa mababang temperatura at labis na kahalumigmigan ng lupa, ang spurge sa hardin ay apektado ng mga sakit na fungal:
- Pulbos na amag.
- Pagtutuklas.
- Pagkabulok ng ugat.
- Fusarium.
Ang mga fungicide o pagpuputol at pagtatapon ng mga apektadong halaman ay makakatulong sa paggamot.
Ang kakulangan ng liwanag ay maaaring makagambala sa potosintesis at maging sanhi ng pagkalagas ng dahon at bulaklak. Sa kasong ito, ang milkweed ay dapat hukayin at itanim muli sa mas maliwanag na lugar ng hardin.
Mga peste na nakakaapekto sa euphorbia:
- Mite ng gagamba.
- Insektong may kaliskis.
- Aphid.
- Mga nematode.
Karaniwang nagkakaroon ng ganitong mga peste ang mga halaman kapag mababa ang kalidad ng taniman o kapag masyadong siksik ang taniman. Maaaring malutas ang problema sa pamamagitan ng mga insecticide at pagnipis.
Paliwanag ng Top.tomathouse.com: Pagsasama ng milkweed sa iba pang mga halaman
Simple lang ang pangangalaga sa milkweed: katamtamang pagdidilig kung kinakailangan, pag-aalis ng mga damo, at paglalagay ng pataba. Kung ito ay lumaki nang labis, nawawala ang hugis nito; makakatulong ang isang wire frame o wastong paglalagay sa landscape.
Mas gusto ng Euphorbia ang mainit at maaraw na mga lugar na may kaunting lilim. Sa ligaw, tumutubo ito sa mabatong mga dalisdis ng bundok at mga bangin. Ang mga hardin sa Alpine o mga tanawing kahawig ng isang oasis sa disyerto ay mainam na mga lokasyon para sa spurge. Ang kagandahan ng Euphorbia ay lalong namumukod-tangi sa mga bulaklak, halaman, mga ayos na bato, o mga rockery na may solidong kulay. Ang mga indibidwal na ispesimen, tulad ng spurge na maraming bulaklak, ay mukhang kahanga-hanga kung itatanim nang mag-isa sa isang flowerbed o sa isang mixed border—isang limitadong lugar na tinatamnan.
Magtanim ng euphorbia kasama ng thuja, mababang-lumalagong juniper, antennaria, at yaskolka. Maganda itong tingnan katabi ng mga iris, bellflower, forget-me-not, tulip, at mga umaakyat na rosas.
Kapag nag-aalaga at muling nagtatanim ng milkweed, magsuot ng guwantes upang maiwasan ang aksidenteng pagdikit sa mala-gatas na katas ng halaman na magdulot ng reaksiyong alerdyi.
Mga review ng spurge sa hardin
Repaso: Halamang hardin na "Euphorbia marginata" - Snow-white bride - palamuti ng hardin.
Mga Kalamangan: Maganda at hindi mapagpanggap na halaman
Mga Kakulangan: Maaari itong lumaki nang hindi mahulaan)
Magandang araw, mga mambabasa ng Otzovik.Ngayon, nais kong ikuwento sa inyo ang tungkol sa isang halaman na nagpapaganda sa ating hardin at nagdudulot ng mga positibong emosyon. Bagama't hindi ako mahilig sa paghahalaman, minsan gusto ko talagang magpahinga mula sa abalang kapaligiran, humanga sa mga kulay ng mga halaman, o magtago gamit ang kamera, sinusubukang kunan ng larawan ang isang insektong lumilipad sa ibabaw ng isang bulaklak. Umaasa ako na ang mga larawang ito ay makapagpapasigla rin sa inyong kalooban.
Noong nakaraang taon, bumili ang aking asawa ng mga buto ng Euphorbia marginata "Vashe khozyaistvo" (Iyong Tahanan) at itinanim ang mga ito sa isang karaniwang hardin ng mga bulaklak. Hindi napansin ang pamumulaklak nito, humahalo sa makukulay na karpet ng ibang mga halaman sa hardin. Gayunpaman, ngayong taon, kahit hindi itinanim, ang alagang damong ito ay sumibol sa buong hardin.
Bukod pa rito, pagsapit ng Hulyo, ang mga kakaibang palumpong ng spurge ay umabot na sa taas na mahigit isang metro, na kahawig ng mga maliit na puno. Nahigitan pa nga nila ang mga pangmatagalang rosas na tumutubo sa malapit. Bagama't sinasabi ng ibang mga review na ang spurge ay lumalaki nang hanggang 60 sentimetro, ang sa amin ay umabot sa 120 sentimetro, na sinukat ko gamit ang panukat na teyp.
Talagang na-appreciate ko ang kagandahan ng halamang ito noong kalagitnaan ng tag-araw, nang ang maaliwalas nitong korona ay pumuti at hindi sinasadyang naging kapansin-pansin. Binubuo ito ng mga berdeng dahon na may mga puting guhit sa gilid at maliliit at pinong mga bulaklak. Tinatawag ng mga tao ang halamang ito na "Rich Bride," at may mabuting dahilan. Ang malagong, berde, at puting korona nito ay tunay na kahawig ng isang damit-pangkasal, na may burdadong mga disenyo na parang niyebe.
Walang amoy ang malambot na korona ng namumulaklak, ngunit tila hindi iniisip ito ng mga insekto. Palaging may ugong at huni sa paligid ng milkweed. Ang mga putakti at bubuyog ay lalong naaakit sa mga bulaklak ng milkweed.
Nagpasya ang May beetle na umidlip.
Ang mga babaeng maputi-niyebe at pulang-pula ay magkakatabing naninirahan sa isang ganap na palakaibigang paraan.
Ang halamang ito ay taunan, ngunit kapag ang mga buto ay nahulog sa lupa, madali itong nabubuhay sa taglamig at sumisibol sa susunod na taon. Ang Euphorbia ay hindi mapili, hindi nangangailangan ng regular na pagdidilig, ngunit nabubuhay nang husto sa ilalim ng direktang sikat ng araw. Samakatuwid, ito ay isang perpektong karagdagan sa mga hardin at mabubuhay nang may kaunting pangangalaga.
Sa taglagas, tiyak na magtitipon ako ng mga buto ng milkweed para itanim sa mga landas sa tagsibol.
Inirerekomenda ko ang pagbili at pagtatanim ng halamang pang-garden na "Euphorbia marginata".
Salamat sa pagbabasa hanggang dulo.
Oras ng paggamit: 2 taon
Gastos: 50 ₽
Taon ng paggawa/pagbili 2019
Pangkalahatang impresyon: Ang Snow-White Bride ay isang dekorasyon sa hardin.
Ang aking rating
5
Irerekomenda ko ito sa mga kaibigan OO
imposibleng hindi magmahal
Para sa opisyal na impormasyon tungkol sa Euphorbia multiflora (multi-flowered spurge), tingnan ang deskripsyon. Ibabahagi ko ang sarili kong karanasan sa pagtatanim ng hindi mapiling kagandahang ito.Maraming taon na ang nakalilipas, sa palengke, nakakita ako ng isang lalaking nagbebenta ng palumpong o marahil isang bulaklak na may nakamamanghang hugis-bilog. Humihingi siya ng malaking presyo. Baguhan pa lamang akong hardinero noon at kaunti lang ang alam ko tungkol sa mga ganitong kababalaghan. Kaya, hindi ko ito isinugal dahil sa takot na hindi ito mabuhay. Hindi ko talaga pinagkakatiwalaan ang mga katiyakan ng nagbebenta na ang halaman ay madaling alagaan at umunlad sa aming gitnang bahagi ng Russia, dahil sa maraming hindi magandang karanasan sa panlilinlang. Kaya, tinanong ko na lang ang pangalan at nagpasyang alamin ang lahat ng detalye. Matapos basahin ang maraming ensiklopedya sa paghahalaman, napagtanto kong madali kong mapalago ang ganitong uri ng spurge sa aking dacha malapit sa bayan ng Borovsk sa rehiyon ng Kaluga. Ngunit gaano man ako maghanap, wala akong nakitang halamang lumaki na.
Napagpasyahan kong palaguin ito mula sa mga buto. Ilang beses ko itong sinubukan, habang pinagmamasdan ang lahat ng mga kondisyon. Minsan lang sumibol ang dalawang buto, ngunit sa kung anong dahilan ay hindi nabuhay ang mga punla. Hindi nakakapagtaka na sinasabi ng mga manunulat sa panitikan at mga online na tao na ang pagtatanim ng milkweed mula sa mga buto sa loob ng bahay ay isang gawain ng mga Sisyphean.
Pero mabait sa akin ang Diyos. May nakakita at nakaramdam siguro roon kung gaano ko kamahal ang halamang ito at kung gaano ko ito kagustong ilagay sa aking hardin. Kaya naman, sa isa sa mga pagpunta ko sa palengke ng Sadovod, nakita ko ito, o sa halip, ang mga ito. Sa isang tabi, sa isang hindi kapansin-pansing lugar, may dalawang maliliit na paso na 10 cm ang diyametro. Maliliit at payat na sanga ang nakausli mula sa mga ito, na hindi rin hihigit sa 10 cm ang taas. Mahirap hulaan kung saang halaman sila kabilang. Hindi ko alam kung paano ko sila nakita sa gitna ng dagat ng mararangya at luntiang halaman. Marahil ay itinuro ng nasa itaas ang aking tingin sa tamang direksyon, at may isang boses sa loob ko na nagsabi, "Mga milkweed ito, matagal ka nang naghihintay!" Hindi ko na nga maalala kung magkano ang halaga ng mga ito. Binili ko pareho. Walang hangganan ang aking kagalakan. Lubos akong natitiyak na lalago ang mga ito sa aming lupain. At tama ako.
Pagdating ko ulit sa dacha, agad kong itinanim ang maliliit na ito. Binasa ko ang laki ng spurge na maraming bulaklak, kung isasaalang-alang ang tamang kondisyon. Kahit na mukhang medyo nababawasan ang mga halaman, naghukay pa rin ako ng malaking butas para sa bawat isa—mga 50 sentimetro ang lapad at lalim. Pinuno ko ang ilalim ng mga sirang ladrilyo at ang sarili kong inihandang compost. Sa itaas, pinuno ko ang butas ng regular na lupa sa hardin, na hinaluan ng lupang binili sa tindahan para lumikha ng mas maluwag na tekstura, dahil mabuhangin ang aming dacha. Pinuno ko ang buong butas ng pinaghalong ito. Dinilig ko ito at iniwan hanggang kinabukasan para hayaang tumigas nang maayos ang lupa. Pagkatapos ay itinanim ko ang mga punla at dinilig muli nang mabuti.
Pagkalipas ng isang buwan, hindi ko na sila makilala. Naging kaakit-akit silang mga berdeng bola. Para sa kanilang unang taglamig, tinakpan ko ang lupa sa paligid ng mga spruce ng isang patong ng compost at mga sanga ng spruce. Bago iyon, noong taglagas, pinutol ko ang lahat ng mga sanga halos hanggang sa antas ng lupa. Noong tagsibol, tinanggal ko ang takip at nakakita ng maraming mga batang usbong. Iyon lang, hindi ko na natakpan ang mga spruce simula noon. Maganda silang nagpapalipas ng taglamig nang ganoon lang.
Bawat taon, malaki ang kanilang diyametro at taas. Lumalaki ang mga ito sa buong panahon. Ang Euphorbia multiflora ay kakaiba sa panahon ng pamumulaklak.
At kahit na pagkatapos noon, ang natural na pabilog na hugis nito ay mukhang kaakit-akit at pandekorasyon.
Ang mga spurge ko ay lumaki na ngayon sa 1m 20cm ang diyametro at 70cm ang taas. Sa ganitong laki, kailangan nila ng suporta. Gumawa ang asawa ko ng dalawang half-arches mula sa matigas na alambre para sa bawat halaman. Inilalagay namin ang mga ito sa tagsibol, nang maaga. Habang lumalaki ang spurge, napupunta ito sa gitna ng bilog. Kapag bata pa, napapanatili nito nang maayos ang hugis nitong "bola". Ngunit kalaunan, ang malakas na ulan o hangin ay maaaring maging sanhi ng pagkabuwal ng palumpong, na naglalantad sa gitna. Sa pamamagitan ng suporta, ang mga spurge ay laging maganda ang hitsura.
Hindi ko sila nilalagyan ng anumang espesyal na abono. Inilalagay ko lang ito nang pabilog kapag ginagapas ko ang una o pangalawang damo gamit ang lawnmower.
Sa ganitong paraan, ang lupa sa ilalim ng mga palumpong ay laging malinis. Hindi natutuyo ang lupa. Sa ulan, ang mga spurge ay tumatanggap ng natural na micronutrients mula sa damo. Sa pagtatapos ng panahon, ang damo ay nabubulok na, halos nagiging compost. Sa tagsibol, kasabay ng natutunaw na niyebe, ang mga palumpong ay agad na tumatanggap ng dagdag na enerhiya at yumayabong sa lahat ng kanilang kaluwalhatian sa buong panahon.
Kung makita mo itong ibinebenta, huwag mag-atubiling bumili ng euphorbia na maraming bulaklak at itanim ito bilang nag-iisang ispesimen sa iyong damuhan. Sulit ito!
rekona
nagrerekomenda



















